özlemek???

ok,kelime anlamı olarak biliyorum sonuçta ne olduğunu.ama kavramın 'içini' doldurmaya gelince iş bende hatlar karışıyo.birini özlediğini söylemek çok kolay çoğunlukla,ama özlediğini hissetmeye gelince o noktada tıkanıyorum bazen.mesela birini özleyip özlemediğimi rahatlıkla söyleyebilirim eğer sorarsan.ama ben açıkçası birini ya da bişiyi özleyip özlemediğim sorulduğunda eğer özledim dediysem,dedikten sonra hakkaten özledimmi acaba diye düşünmeye başlıyorum..ya da uzun zamandır görmediğim birini görünce, ben acaba gerçekten özlemişmiyim,bu mudur yane?? diye sorguluyorum kendimi.aynı şey bi kaç gün öncede oldu.derya'yı hakkaten çook özlemiştim eğer sorsaydın,sonra buluşunca o gün acaba öylemi cidden diye geçti aklımdan...bundan rahatsız oluyorum!!
ya ben özlemeyi bilmiyorum,ya özlemimi o kadar abartıyorum ki aklımda hayal kırıklığına uğruyorum ya da en kötüsü ben gerçekten bişiylerden vazgeçmişim hiç bişiyi ver hiç bi kimseyi takmıyorum,özlemiyorum..işin belkide en kötü bölümünüde şimdi farkettim,tüm bu seçenekler accaip kötüü!!!!senin bi tahminin varmı bu iş niye böyle???veya şöyle sorayım benim sorunum neeee??:))