rüzgar
bugün harika bişi oldu,bi motora bindim ve aklımdaki herseyi yüzüme vuran rüzgara bıraktım...yol arkamda kaldıkça,evime yaklaşıkça,aklım boşaldı ve accaip bi boşluk ve huzur hissiyle girdim evimden içeri.bugün öyle bişi olduki sanki rüzgar yaralarımın içine kadar girip serinletti,acımı hafifletti.bu aralar o kadar çok yaram var ki artık onları incelemeyi ve iyileştirmeye çalışmayı bıraktım.çünkü biliyorum ben ne kadar iyileştirmeye çalışsamda gene birileri-ki genellikle bunlar en yakınlarım-gelip gene yaralar açıcak bende.ama rüzgar çok iyi geldi.demekki aslında yapmam gereken kendimi rüzgara bırakma, rüzgara kapılıp ilerlemeye devam etmekmiş.sanırım bugün yaralarımı aslında yanımda taşımak yerine yaralandığım yerde bırakmayı öğrendim...bunun için çook teşekkür ederim mesut,bana hayatım boyunca yardımı olucak ve beni koruyacak bişi öğrettin farkına varmasanda..gerçekten çok saol...
posted by mjqueen at 11:45 AM
3 Comments:
ben sana dememiş miydim?
aslında rüzgarı eskiden sadece kaçtığım belli şeylerin tekrar yüzüme vuran bir ayna olarak yorumlardım çünkü (yalnız) yolculuklarda hep düşüncelerinle baş başa kalırsın.
ama motorun olayı çok farklı, durup rüzgarın yüzüme ese ese "onu" vurması değil (seni seviyorum nil:)), mesutun gazlamasıyla rüzgara karşı koymak hatta saldırmaktır. özgürce ellerini iki yana açıp "oh be" çekmektir. kafandaki bütün dertlerin saçların dalgalanmasıyla akıp gitmesini hissetmektir (kask takmıyoruz bu arada). rüzgar ve motorla o asi ruhla bütünleşmektir.
ece hemen birer motor ehliyeti alalım, lazım...
zamanla yerini heyecana bırakacak bişey sonrası da kötü geliyo bana. Rüzgar ama her şekilde rahatlatıyor insanı, duş yapmak gibi.
Nice! Where you get this guestbook? I want the same script.. Awesome content. thankyou.
»
Post a Comment
<< Home