rengini seçebilmek

dün çok zor ve yorucuydu.bazen insan yaşadıklarını çok zor paylaşıyo, paylaşsa bile kabullenemiyo, kabullense bile unutamıyo arkasında bırakamıyo...hade bunların hepsini yaptı diyelim ama illa bi noktada gene karşısına çıkıyo.ben dün böyle bi gün yaşadım...aslında dün farketmemiştim bana anlattıklarımın diil anlatış biçimimin ağır geldiini.dün resmen düşündüklerini yüksek sesle duymaktan rahatsız oldum.ve düşündüklerimi paylaştıım insana bunu bu kadar kısa sürede söyleyebileceğimi düşünmemiştim.belkide beni ilk kez böyle gördü ve belkide ilk kez beni anladı.ecenin neden böyle olduunu yada olmak zorunda olduunu..herkesin kendini koruma şekli vardır bazen kendine bi zırh,bazen bi arkadaş,bazen kimsenin seni tanımadığı bi şehir,bazen yalnızlığı yada bazende bi rengi seçersin.çoğunlukla işe yarar bunlar ama bazende öyle bi noktaya gelirsin ki seni koruması için seçtiğin şeyin içinde kaybolursun...ben kendi rengimin içinde kayboldum.hemen hemen 2 senedir kayıbım ben sadece izliyorum hayatımı sanki yaşamıyorum sadece izliyorum.işin kötüsü hangi rengin içinde kaybolduğumu bile hatırlamıyorum...dün bana insan kendi rengini değiştirebilir demiştin ya efe,aslında sorun bu, rengini bilmeden değiştiremezsinki...