arada kalmak

ya bugün bole içimi döküyorum habire ama herşey çok üst üste geldi bi kaç zamandır.ama bu özellikle beni gıcık eden bi başlık üzerine,arada kalmak.evet her konuda arada kalmaktan nefter ediyorum ama özellikle arkadaşım dediğim insanların arasında kalmaktan çok çok daha fazla nefret ediyoruum!!!!!işin bok kısmı ben hep bunu yaşıyorum.neden insanlar hep birilerine karşılık kendilerini öne sürüyo?yani o varsa ben yokum ona göre diyen tipler niye illaki her yerde ortaya çıkıveriyolar?kaldıki niye bu insanlar birilerini tercih yapmaya zorluyo yada o kişiyi ikileme atıp işin içinden .ook profesyonel bi şekilde sıyrılıyolar??onuda geçtim nasıl bi özgüvendir ki bu karşına geçip 'hah sana fırsat,seç bizmi onlarmı' diyebiliyolar?
aslında düşününce beni bu şekilde arada bırakan insanların aslında hiç bi suçu olmadığını farkediyorum.sonuçta bu insanlara bana bunu yapma hakkını ben veriyorum dimi??demekki tüm yollar aynı yere çıkıyo:ben insanlara fazla özgürlük veriyorum bana karşı ve onlarda bunun sonucunda bana canlarının istediğini yapabiliceklerini sanıyo!!!gülüyorum,çünkü sabrım taştığında ki çok az kaldı buna,hiç biri aynışekilde düşünmeye devam demiycek...sadece şunu soruyorum,neden illa insanların sınırı aştıklarını anlamaları için benim sinir katsayımı aşmam gerekiyo?!!!!