herşeye rağmen gülümsemek işte bu olsa gerek!

dün gecenin bilinmeyen bi saatinden

'ikinizinde iyileşme şansını elinden aldın,gene riske girmedin.yorumum bu...'bana bunu söyledi!!bazı insanlar çok acı çeker,o kadar acı çeker ki artık yakınmaktan,canını yandığını belli etmekten bıkarlar,sahte bi gülücük takıp yüzlerine birilerinin hayatına girerler.girerler çünkü kendi hayatlarının düzelme umudunu kaybetmişlerdir,başkalarının hayatlarına girerler çünkü onlarda bişeyleri düzeltmeye çalışırlar.bazı insanlarda hiç bir yere ait olamazlar,hiç bişeyi yürütemezler.çünkü bu insanlar nasıl ait olunur bilmezler,ait olmanın,güvenin,özlemin içini dolduramazlar.işte bu yüzden ait hissedemez,bi boku yürütemezler!bazı insanlarda da bu iki boktan özelliğin ikiside mevcuttur.aynen bende mevcut olduğu gibi...en kötü grup aslında bu üçüncüdür,çünkü hiç bişey için risk almazlar,alamazlar!çünkü içini dolduramadığın,anlam veremediğin bişey için savaşmazsın,risk almazsın....

rengini seçmek

dün çok zor bi gün oldu bnm için.bazen insan bildiklerini ve yaşadıklarını unutmuş gibi yapar ama onlar olur olmadık zamanda kendilerini hatırlatırlar.konu nerden oraya  geldi ve ben dün anlattıklarımı efe ye nasıl anlattım hiç bi fikrim yok.belkide beni ilk ve son  defa öyle gördü yada ilk defa ece yi gördü, bilmiyorum.ama asla pişman diilim sadece şaşkınım anlatabildiğim için. dün çok sarsıldım.ama şimdi şunu farkediyorum beni sarsan anlattıklarım diil anlatış şeklim.insan bazen düşüncelerini sesli halde duymaya katlanamıyo.onları unutmak için çeşitli yollar buluyo.bu bazen suratına taktığın bi mutluluk maskesi,bazen kendine aldığın bi zırh,bazen bi arkadaş ,bazen seni kimsenin tanımadığı bi şehir bazende bi renk oluyo.ben kendim için bi renk seçmiştim.ama ben kendi rengimin içinde kayboldum 2 sene önce...sanki 2 senedir sadece izliyorum hayatımı yaşamıyorum.zaten izlediklerimde çok önemli gelmiyo gözüme.sadece şunu hissediyorum sanki 30. kattan aşağı itildim ve yere çakılmadan önce hayatım gözümün önünden geçiyo.ama aslında yaşanmamış hala yaşanmakta olan hayatım...bana dün insan rengini değiştirebilir demiştin efe ama sorun şu ki insan rengini bilmeden değiştiremez...benim rengimi hatırlayan varmı??sanmıyorum...insanın kendisinin hatırlamadığı bişiyi kim hatırlayabilirki?hiç kimse efe, hiç kimse....

rengini seçebilmek

dün çok zor ve yorucuydu.bazen insan yaşadıklarını çok zor paylaşıyo, paylaşsa bile kabullenemiyo, kabullense bile unutamıyo arkasında bırakamıyo...hade bunların hepsini yaptı diyelim ama illa bi noktada gene karşısına çıkıyo.ben dün böyle bi gün yaşadım...aslında dün farketmemiştim bana anlattıklarımın diil anlatış biçimimin ağır geldiini.dün resmen düşündüklerini yüksek sesle duymaktan rahatsız oldum.ve düşündüklerimi paylaştıım insana bunu bu kadar kısa sürede söyleyebileceğimi düşünmemiştim.belkide beni ilk kez böyle gördü ve belkide ilk kez beni anladı.ecenin neden böyle olduunu yada olmak zorunda olduunu..herkesin kendini koruma şekli vardır bazen kendine bi zırh,bazen bi arkadaş,bazen kimsenin seni tanımadığı bi şehir,bazen yalnızlığı yada bazende bi rengi seçersin.çoğunlukla işe yarar bunlar ama bazende öyle bi noktaya gelirsin ki seni koruması için seçtiğin şeyin içinde kaybolursun...ben kendi rengimin içinde kayboldum.hemen hemen 2 senedir kayıbım ben sadece izliyorum hayatımı sanki yaşamıyorum sadece izliyorum.işin kötüsü hangi rengin içinde kaybolduğumu bile hatırlamıyorum...dün bana insan kendi rengini değiştirebilir demiştin ya efe,aslında sorun bu, rengini bilmeden değiştiremezsinki...

güsel bi gündü :))

dün tarih sınavının ve ekonomi dersinin üstüne cennette bi gün gibi geldi :D herşey için saol mariacım harika bi gündü!!üstüne bi de geceyi nenoşla çaloyla ve özübözüyle geçirince cidden eksiksiz oldu.sizede herşey için teşekkürler arkadaşlar beni sizler var ediosunuz hehehehe

kirlenmek,kirletmek,sevmek...

2 saattir odamı topluyorum.sıkıntıdan patlamak üzereyim!!o kadar çığrından çıkmışki,toplamama rağmen düzenli görünmesini sağlayamıyorum odamın.Daha zevkli bi iş olsun diye aynı odam ve ben gibi karışık bi playlist yaptım ama şimdi anlıyorum ki 3 şey bu kadar karmaşık ve dağınık olunca işler zevkli hale gelmiyomuş:)sadece toplamakla kalsam iyi bi de kirli temiz ayırıyorum.zaten bunu yazmakta kirli temiz ayırırken aklıma geldi.bakıyorum eşyalarıma,en sevdiklerim kirli çünkü onları sürekli giyiyorum.ama giyerken kirleniceklerini yada bişiler yerken onun en sevdiğim olduğunu ve üstüne bişi dökülürse o lekenin bi daha çıkmama olasılığı olduğunu düşünmüyorum.bunu yaşarkende yapıyoruz galiba...en çok rahatsız olduğum ve söylendiğim şeylerden biride çevremdekilerin duyarsızlığı,değişmeleri ve duyguların yok olduğunu,kaybolduğunu görmek.ama belkide biz birbirimizi kirletiyoruzdur.en yakınımızdaki,en sevdiklerimizi.hemde onları ne kadar çok sevdiğimizi aklımıza getirmeden üstüne vişne suyu döküyoruzdur yada yada üstüne yağ damlatıyoruzdur,kirletiyoruzdur...sonrada çıkmayan lekelerden, kalan izlerden yakınıyoruzdur sanki oluşmasında payımız yokmuş gibi.bazende kirletilen oluyoruzdur,üstümüze dökülüp saçılanlara bakıp, birinin gelip bizi yıkamasını bekliyoruzdur.yada bazende üste dökülüp saçılan leke oluyoruzdur kimi kirlettiğimizi bilmeden.tercihiniz hangisi bilmiyorum,tercihlik bi durum varmı onuda bilmiyorum gerçi,sadece yazıyorum işte,kendi tercihimi bile düşünmeden...

neden??

 kafamda bi sürü şey var düşünüp düşünüp sonrada neden acaba dediğim.o kadar çok şey varki neden deyip cevap bulamadığım artık vazgeçtim.zaten içinde insan faktörü olan bi bilinmeyeni çözme şansın yüzde kaçtırki??yada çözmek için ne kadar uğraşırsın, üst limiti nedir bunun??yoruldum artık neden neden neden diye sormaktan vazgeçtim bende...ama şunuda söylemeliyim nedenini aradığın bişiyi bulmak çok güsel önemsiz olsa bile.eğer bu yazıyı okuyosan ve neden diye kendine sorup cevabını bulduğun bişi varsa yazarmısın?önemli olmasına gerek yok sadece eğer bu yazıyı okuduysan ve canın istiosa bana bişiyin nedenini yaz.belki bende şeyi düşünmüş ama nedenini bulamamışımdır ve kafamdaki nedenlerden birinin gitmesine yardımcı olursun...